تام فلتون احساس کرد که «خیلی مهمه» با لاکس پرت، بازیگری که قرار است نقش دریکو ملفوی را در سریال آینده «هری پاتر» شبکه HBO بازی کند، ارتباط برقرار کند. فلتون نقش دریکو را در فیلمهای اصلی از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۱ بازی کرد و حالا در حال تکرار نسخه بزرگسال این نقش در نمایش برادوی «هری پاتر و فرزند نفرینشده» است.
فلتون در مصاحبهای جدید در پادکست جاش هوروویتز به نام «خوشحال، غمگین، گیج» تایید کرد که او هم — مانند همبازیهایش دنیل ردکلیف و روپرت گرینت — برای نسل بعدی «هری پاتر» پیامی فرستاده است.
فلتون در پاسخ به هوروویتز که پرسید آیا با پرت تماس گرفته یا نه، جواب داد:
«آره، بهش پیام دادم. به نظرم کار خیلی مهمیه. شرایط خیلی فرق کرده — ما داشتیم وارد دنیایی میشدیم که وجود نداشت؛ اما الان فشار و بار خیلی زیادی روشونه. پس آخرین کاری که ممکنه بکنم اینه که توصیهای غیر از این داشته باشم و فقط میگم: “این شماره تلفن منه. اینم آدرسم.” هم به خودش، هم به پدر و مادرش و هم به هر کس دیگهای که اونجاست.»
فلتون گفت که سعی میکند از نصیحت کردن پرت دوری کند چون «این مسیر و ماجراجویی خودته»، اما گفت:
«تا جایی که میتونی خوش بگذرون، تا میتونی عکس بگیر، هر چقدر که میتونی از وسایل صحنه کِش برو — یه روزی کلی میارزن. اما در کنارش، اگه به یه دلگرمی یا پرسیدن سوالی نیاز داشتی، من هستم.»
وقتی هوروویتز اشاره کرد که بازیگران جوان و جدید باید با فضای مسموم شبکههای اجتماعی هم دست و پنجه نرم کنند، فلتون این موضوع را «غیرقابل تصور» خواند.
او گفت:
«اون موقعها که اصلا همچین چیزی وجود نداشت، داشت؟ دوربینهای فیلمبرداری واقعا فیزیکی و نگاتیوی بودن. چند روز پیش یکم طول کشید تا یادم بیاد، یکی پرسید: “فیلمها چطوری ضبط میشدن؟” و من با خودم گفتم: “با نگاتیو بود؟” بعد گفتم: “خب معلومه که با نگاتیو بود.” ما تو دورانی بودیم که تامی، همون آقایی که بوم میکروفون رو نگه میداشت، حدود ۷۰ سالش بود، با یه چشم باز، با یه دست سیگار میپیچید و میکشید، اونم در حالی که ما سوار جارو بودیم. من و دنیل اینطوری بزرگ شدیم و کوییدیچ یاد گرفتیم. حالا ۲۵ سال بعد، ما با هم تو برادوی هستیم! این دیوانهکنندهست.»
ردکلیف و فلتون در حال حاضر در برادوی و در همسایگی هم اجرا دارند. در حالی که فلتون در نمایش محبوب «هری پاتر» بازی میکند، ردکلیف در حال اجرای یک نمایش تکنفره با عنوان «هر چیز درخشانی» است.
فلتون گفت:
«البته، سالن نمایش دنیل ردکلیف فقط ۴۰۰ متر با سالن من فاصله داره. من دارم نقش دریکو رو بازی میکنم و اون داره نمایشی رو روی صحنه میبره که به نظرم بعد از کار ما، یکی از بهترین نمایشهای برادوی محسوب میشه.»
به نظرم بهترین کار رو کرد. شخصیت ملفوی توی داستان خصوصا اوایل یک شخصیت منفیه و بازیگر ممکنه با واکنش های منفی از اطرافیان و اینترنت مواجه میشه، مهم اینکه بازیگر بتوته با کسی که جای اون بوده درد و دل کنه و از تجربیاتش کمک بگیره