سلام
ممنون از وجود و این تلاش ارزشمندتون
با اینکه شنبه ها بسیار خسته و دیروقت از سرکار برمیگردم ولی اولین هدفم اینه که پادکست لوموس رو گوش بدم، البته در طی روز و حین کار هم مدام به سایت سر میزنم و البته castbox رو هم چک میکنم که مبادا از دستم در بره و از اومدنش بی خبر باشم.
ممنون که همچنان باعث میشین این دنیای جادویی تازه تر و تازه تر بشه.
با اینکه کتاب ها و فیلم ها رو چندین بار مرور کردم ولی همچنان با خوندن و دیدنشون لذت میبرم، و البته با گوش دادن به این پادکست هم که حظ میکنم 🙂
با این بحثا و صحبتایی که مطرح میکنید یاد دوران راهنمایی و اول دبیرستانم میفتم که هر ماه منتظر مجله ی شوکا میموندم که برم سراغ بخش هری پاتر و ببینم توی این دنیا خبر جدید چی هست. با اینکه اون زمان اینترنت گوشی اصلا نبود (حداقل ما نداشتیم) و به قول امید عزیز اینترنت کم و بیش خونه ها دایال آپ بود، یه جورایی تنها مرجع ما همین نشریه ها یا گاهاً ویژه نامه هایی بود که بعضی از مجلات میزدن. البته محل زندگی من توی اون زمان یه شهرستان خیلی کوچیک بود که کلا ۲ تا کیوسک روزنامه فروشی داشت، یکیشون که عملا روزنامه ای نمیفروخت و فقط یکیشون روزنامه و مجله میاورد و من حتی همون موقع ها با این که پول تو جیبی زیادی هم نداشتیم یه بخشیش رو هر ماه برای این نشریه و خریدن فیلما کنار میذاشتم. حتی یادمه چندین ماه بود که پول نشریه ی ماه بعد رو به صورت پیش پرداخت به صاحب کیوسک میدادم که حتما یه شماره از نشریه رو داشته باشم. دیگه جوری بود که منو شناخته بود و اگه یه مجله ای هم ویژه نامه میزد برام نگه میداشت 🙂
قطعا شمایی هم که مثل من شدیدا خوره ی هری پاتر بودین اینو باور میکنین که من چندین بار یه فیلم تکراری از هری پاتر رو فقط به خاطر اینکه توی مغازه میدیدم یا اینکه دست فروشای توی خیابون میاوردن خریدم، فقط به خاطر اینکه اون لحظه نمیتونستم نداشته باشمش. همین صحبت کردنای شما در مورد جزئیات منو میبره به اون موقعایی که با یکی از دوستام که اونم به شدت طرفدار هری پاتر بود کلی از تئوری های مختلف رو بررسی میکردیم و تز میدادیم که احتماللا داستانا چجوری پیش میره و خیلی از اتفاقای قبلی رو هم به قول شادی “موشکافی” میکردیم که ببینیم توی این فکر خلاق چی گذشته. الانم خوشبختانه با وجود این همه مشغله و کار همچنان دارم کتابا رو میخونم و یه سالی هست که انگلیسیاشو میخونم و حسرت میخورم که چرا زودتر اینا رو شروع نکردم.
بدونید شخصا، به عنوان یک نفری که بینهایت این دنیا رو دوست داره و حتا شاید مثل خشایار منتظره که یه نامه براش بیاد! در کنارتون هستم، و تا اخرین اپیزودی که شاید نوزده سال بعد باشه حمایتتون میکنم.
به هر حال خیلی خیلی ازتون ممنون و سپاسگذارم.
منو ببخشید اگه احیانا توی نقل قول از شما اسماتونو اشتباه گفته باشم، الان سر کارم و فقط یه تایم کوچیک پیدا کردم که بیام این مطلبو بخونم و ببینم بچه های دیگه نظراتشون چی بوده که واقعا لذت بردم.
امیدوارم همیشه موفق باشید و باشیم. 🙂